Ortasından başlasın bu yazı, hayat da öyle değil mi ? Ne başına yetişebildik bir şeyin ne kıçına don olabildik serüvenin. Hikayemizin kahramanıyız ama hikayedekilerin kahramanı değiliz, bu kelime oyunları bitiriyor bizi. Şimdi bedenimle ruhum bir oksimoron etkisinde ölümüne yaşıyor bu hayatı, böyle yazınca da fiyakalı duruyor ama bugün mesela hiç evden çıkmadım, dün aldığım ekmek de yetiyordu yaşamama .. Kelimeler eksiliyor zamanımız gibi, ama acaba 'zaman' eksiliyor mu, ki bence tefeci misali fazlasıyla alıyor verdiklerini ve ben haklıysam bu düzyazıda her an borçlanıyoruz ki bu kadar kamçı en babayiğide fazla gelir ama telaş etmeyelim hayat bu yazı kadar düz değil. Aynı sebeple buradayız senle belki, canımıza değenler var canımızı delenler var ve içgüdüsel sarılıyoruz kaleme , klavyeye hatta teknolojik farelere .. Ne dedik başta ortasından girelim biz de hayatlara ve yırtık dondan çıkar gibi çekip gidelim hatta nispet yaparcasına, bize bunları yazdıranlara, okutturanlara ..Ey 'dost' anladığını biliyorum bu yüzden anlaşılmayacak kadar anlatmıyorum, kederdaşım kunduranın suyu ısındı boşalt artık zira susuzluk çekiyor kurutulan saksıların ..
